Durf jij in de spiegel te kijken?
Duuuusss, ik ben mezelf aan het zoeken. Enkele blokkades/uitdagingen van mezelf gevonden? Check!
Nu nog "verwerken", hè! Gha — weer zoiets dat makkelijker gezegd is dan gedaan. - wat is verwerken zelfs, kan je dat effectief wel?
Maar weet je, er is er eentje die ik wél al heb aangepakt. Een blokkade die diep in mij geworteld zat. Ik ben er doorheen gegaan toen ik nog op mijn vorig werk zat — en net dankzij die doorbraak durfde ik de sprong naar Mariluna te maken.
Wat die uitdaging was? Nog zo’n beauty (en minstens even pittig als de rest): ZELFLIEFDE & ZELFACCEPTATIE.
Jup. Klinkt mooi, toch? Begin daar maar eens aan, dacht ik toen.
En tóch… ik heb een paar dingen gedaan die echt iets in beweging brachten. Graag deel ik dit met jullie en misschien kunnen jullie het zelf eens proberen.
Een (wat oudere) wijze man zette me voor een spiegel en zei: “Kijk naar jezelf.”
En dus keek ik. Vijf minuten lang, recht in mijn eigen ogen. En geloof me: dat is heftiger dan het klinkt.
Maar ik besloot om nog verder te gaan. Ik begon een gesprek met mezelf. Eerst met de Patricia van nu. Daarna met het kleine meisje van zeven of negen jaar — zij die misschien lang wachtte op iemand die echt luisterde. (nog steeds in de spiegel, weliswaar op een andere dag).
En toen, in mijn puurste vorm (my birthday suit om precies te zijn), heb ik mezelf écht bekeken. Elke emotie gezien, elke stuk huid, elke striem, elke litteken. Elke weerstand gevoeld. Elke discussie gevoerd… tot het niet meer awkward voelde. Tot het stil werd vanbinnen. En veilig. (wederom in de spiegel en alleen).
Oh ja — en tussendoor? Overal post-its geplakt in huis.
“Je ziet er goed uit vandaag.”
“Je bent mooi.”
“Je mag er zijn, precies zoals je bent.”
Op strategische plaatsen: de spiegel, de deur naar buiten, de slaapkamer…
Waarom? Omdat hoe vaker je iets leest of hoort, hoe meer je het zelf gaat geloven. (lees: conditionering van Pavlov.)
Dus: wees voorzichtig met de woorden die je tegen jezelf zegt — of die je vasthoudt van anderen. Woorden zijn zaadjes. Kies ervoor om liefdevolle zaadjes te planten. Maar hou het wel in balans — je hoeft niet naast je schoenen te gaan lopen. Zoals ik altijd zeg: alles mag, maar in balans.
En weet je? Het heeft geholpen. Voor mij toch. Ik voel die zelfliefde nu (met momenten weliswaar wat minder dan anders - but hey we are all people here). Die mildheid, die acceptatie, die zijn sterker aanweziger dan vroeger.
Misschien heb jij er iets aan. Misschien ook niet. Maar ik deel het omdat ik geloof dat delen heelt.
Wil je er eens over praten, of samen zoeken naar wat voor jou kan werken? Dan leer ik jou graag kennen. En jij mij.
Duuuusss… hop, op naar de volgende blokkade.
Ciaokes, Bye'kes --> Good Riddance!
Reactie plaatsen
Reacties